DSC00286 kopie

Bremraap

  • Jun 14, 2024 19:02
  • Natuur om de hoek in de Meppeler Courant

Het leven op aarde bestaat voor veel mensen uit planten en dieren. Ga je met een wetenschappelijke bril iets beter kijken, dan komen daar nog drie groepen bij, namelijk de bacteriën, de eencellige organismen en de schimmels.

De eerste twee groepen zijn met het blote oog amper te zien en bij de schimmels zie je vaak alleen hun vruchtlichamen, beter bekend als paddestoelen. Gelukkig valt er genoeg te genieten aan de planten en dieren.

Een essentieel verschil tussen beide groepen is dat planten bladgroen hebben. Ik denk dat iedereen tijdens een biologie- of natuurkundeles op school dat ooit wel heeft geleerd. In het bladgroen kunnen planten met behulp van koolstofdioxide (CO2) en water (H2O) suikers aanmaken en waarbij zuurstof (O2) vrijkomt. Dieren hebben echter geen bladgroen en maken dankbaar gebruik van de door de planten aangemaakte suikers en zuurstof. Zonder zuurstof kunnen dieren niet eens ademen en zouden ze stikken. Daarnaast krijgen ze de essentiële suikers binnen door planten of andere dieren te eten.

Terug naar de planten met hun bladgroen. Nu zou je kunnen denken dat alle planten die bezitten. Nu bestaat er een plantenfamilie die helemaal geen bladgroen heeft en logischerwijs geen suikers kan aanmaken. Het is de familie van de bremraap en verschillende leden hieruit komen in ons land voor. Twaalf stuks om precies te zijn. De meeste zijn hier erg zeldzaam, maar de klimopbremraap komt in vele delen van ons land voor.

Hoe komt de bremraap aan zijn suikers als hij geen bladgroen heeft? Het is een parasiet op andere planten. Via zijn wortels tapt hij water, voedingsstoffen en suikers af bij de wortels van zijn gastheer. Voor de klimopbremraap is dat logischerwijs de klimop. Andere soorten parasiteren andere planten. Dat blijkt vaak uit hun naam, zoals walstrobremraap, klavervreter, distelbremraap en bitterkruidbremraap.

Voor sommige bremrapen bestaat geen eenduidige relatie met de plantsoort waarop zij parasiteren. In Midden- en Zuidwest-Europa komt de hennepvreter voor die op verschillende tuinbouwgewassen parasiteert. Denk hierbij aan tomaat, aubergine, aardappel, witte kool, siernetel, paprika, zonnebloem, snijselderij en bonen. In gebieden met een hoge besmetting van de hennepvreter kunnen oogsten zelfs mislukken.

De plant van een bremraap is op zich niets anders als een stevige bloemstengel met meerdere schubben. Tussen andere groene planten lijkt hij zelfs vaak een beetje op een uitgedroogde bloemstengel. De schubben lijken op bladeren, maar dienen om de plant bij zijn ontwikkeling in het voorjaar te beschermen. Nadien hebben ze geen functie. De kleur van de schubben en de bloemsteel varieert van geel via rood naar paarsbruin.

De bloemen zijn ongeveer twee centimeter groot en kunnen allerlei kleuren hebben, variërend van witroze tot blauw. De bloeitijd valt vooral in de maanden mei, juni en juli. Qua hoogte moet je denken aan zo’n dertig centimeter, hoewel de grote bremraap het dubbele kan bereiken. De bloemen produceren uiteindelijk veel fijn zaad, dat tientallen jaren kiemkrachtig kan blijven. Wachtend op de juiste gastheer.

Terug naar overzicht