Fietsirritaties

Als je ergens last van hebt, dan zeggen veel mensen dat je het niet moet opkroppen. Gooi het er gelijk uit of schrijf het van je af. Tijdens de vele fietstochten zijn er allerlei zaken, waarbij al fietsend grote of kleine irritaties ontstaan. Ik heb ze tijdens een van mijn fietstochten "verzameld" en in drie categorieën opgedeeld.

Irritaties waar je zelf invloed op hebt

• Piepende onderdelen. Niets is irritanter dan piepende of anderzins geluid makende onderdelen aan de racefiets, meestal over een hobbelig stuk weg. Dit heb je natuurlijk geheel zelf in de hand, immers onderhoud is ook aan een racefiets nodig. De oorzaak kan op van alles zijn, zo had ik eens een los zittend tandwiel op mijn derailleur. Maar door slijtage kan bijvoorbeeld ook een voorvork irritante geluiden maken.
• Zachte banden. Als de banden te zacht zijn opgepompt, heb je constant het gevoel dat je te zwaar fietst. Mijn banden heb ik op minimaal 7 bar opgepompt, wat onder de meeste omstandigheden goed genoeg is. Onder sommige situaties, waarbij gladheid om de hoek kan komen kijken, is een lagere druk verstandiger, omdat je net iets meer grip op de weg hebt.
• Slechte conditie. Dit is eigenlijk vanzelfsprekend, maar soms wil je toch gaan fietsen, ondanks dat je conditie niet op peil is. Met name na een ziekte en de vraag is of het niet verstandiger is om dan even te wachten.
• Te weinig eten en/of drinken. Voor een korte tocht is dit niet zo belangrijk. Maar worden de tochten langer en zit je meerdere uren op je racefiets, dan is voldoende eten en drinken, zowel vooraf als tijdens de tocht van essentieel belang. Ik ga hier geen uiteenzetting geven wat en hoeveel je het beste kunt eten en drinken. Wat ik wel kan zeggen is dat, met name als je tijdens het fietsen wilt eten en drinken, dat je drank en voedsel tot je neemt waar je aan gewend bent. Dat kan soms lang duren tot je de juiste combinatie vindt, maar hou je daar bij voorkeur aan. Experimenteer daarmee alleen tijdens een training.

Irritaties veroorzaakt door andere personen

• Fietsers die naar links uitwijken bij het inhalen. In tegenstelling tot menig wielrenner heb ik een goede bel op mijn racefiets zitten. Deze gebruik ik regelmatig als ik andere fietsers moet inhalen. Echter soms behoren deze fietsers tot de oudere categorie, wat vaak tot gevolg heeft dat hun gehoor ook niet meer optimaal is. Vrij laat reageren ze pas op mijn gebel en omdat ze willen zien waar dat vandaan komt kijken ze over hun linker schouder achterom, met als gevolg dat ze automatisch naar links uitwijken. Mijn snelheid is meestal dermate dat ik dan al bijna naast hun fiets en dan moet ik vol in de remmen. Ik weet wel dat zij er ook niet veel aan kunnen doen en ik gun hen ook fietsplezier, maar op dat moment is het hoogst irritant.
• Het uitlaten van honden. Het is natuurlijk voor hondenbezitters erg handig als er een fietspad in de buurt ligt, waar verder geen snelverkeer langs komt, om er de hond uit te laten. Op zo'n rustig fietspad kunnen ze hem wel los laten, denken ze, maar een goede controle over de hond is soms ver te zoeken. Echter als ik dan op mijn racefiets langs kom, weet ik niet wat die hond van plan is. Verder is het irritant als ik in het donker langs kom, dat ze (een uitzondering daargelaten) nooit voorzien zijn van licht en duiken dan plotseling vlak voor je op. Maar het ergste van allemaal was dat zo'n loslopende hond zijn stok in het donker midden op het fietspad had laten vallen. Ik kon de stok niet meer ontwijken en moest er vol overheen. Gelukkig ging het allemaal goed, maar het had voor hetzelfde geld anders kunnen aflopen.
• Slecht onderhouden wegen. Soms heb ik het idee dat onderhoud aan fietspaden of fietsstroken naast de rijbaan op het tweede plan komen als het op onderhoud aankomt. Zo fietste ik eens op een weg in Lemele, waarbij de rijbaan er keurig uitzag, maar het rode asfalt van de fietsstrook was belabberd. In dergelijke gevallen kan ik mij indenken dat fietsers voor de rijbaan gaan kiezen, want dat gehobbel is uiterst irritant.
  Het wil nog wel eens helpen om de gemeente of provincie rechtstreeks te bellen, met name als het om simpele problemen gaat, maar ik denk dat iedereen wel ervaring heeft met dergelijke instanties als er grote sommen geld mee gemoeid zijn. Jammer.
• Onlogische lijkende scherpe bochten in fietspaden. Het lijkt wel of sommige fietspaden ontworpen zijn op een tekentafel door iemand die niet eens weet hoe en racefiets eruit ziet. Hoewel het soms wel begrijpelijk dat bij kruispunten er rare bochten in zitten, want het remt de fietser wel af, wat de verkeersveiligheid weer ten goede komt. Maar op de racefiets is het wel erg irritant om vol in de remmen te moeten knijpen.
• Losse steentjes. Wat bij mij hoog scoort op de irritatielijst zijn losse steentjes op het wegdek. Daarin zijn er twee categorieën in te onderscheiden. De eerste categorie zijn losse steentjes in de bocht van een weg, veroorzaakt door opspattende materiaal vanuit de berm. Dat is altijd uitkijken in een dergelijke situatie. De tweede categorie is wanneer een asfaltlaag wordt voorzien van een nieuwe laag grit. Daar gooien ze zoveel van op het wegdek, dat na korte tijd complete “duinen” van los grit ontstaan. Ik heb het eens meegemaakt tijdens de afdaling van een Limburgse heuvel. Moest bijna in de broek schijten van angst, maar kon gelukkig mijn racefiets onder controle houden.

Irritaties veroorzaakt door weersomstandigheden

• Rotzooi op de weg na afloop van een storm. In principe fiets ik het gehele jaar door, ook in de herfst en de winter. In deze periodes wil het weer nog wel eens huishouden met stevige stormen. Op de fietspaden in lommerrijke stukken liggen dan na afloop het nodige natuurlijke afval. Omdat daar weinig snel rijdend verkeer langskomt, blijven de takken en bladeren soms langdurig liggen. Vooral dikke takken en hopen bladeren in een bocht zijn dan erg irritant, of liever gezegd gevaarlijk.
• Sneeuw en ijzel. Tijdens de winter bestaat de kans dat er sneeuw of ijzel op de weg ligt. Op de racefiets is dat onder dergelijke omstandigheden niet te doen, want met die smalle bandjes en omdat je voeten "vastzitten" aan de pedalen, is een smak op het wegdek zo gemaakt. Met dergelijke weersomstandigheden ga ik met de gewone fiets naar het werk. Mocht ik een slipper maken, dan kan ik dat op de gewone fiets makkelijker opvangen. Eventueel kan de bus ook nog een optie zijn.
• Laag staande zon. Onder de meeste omstandigheden is een zonnetje tijdens het fietsen erg plezierig. Is het alleen al vanwege het feit dat er dan geen regen kan vallen. Echter in de winter staat de zon overdag laag boven de horizon en als je dan op een fietspad met de lage zon niet veel ziet, kun je zomaar een tegemoet komende wandelaar over de sokken rijden.
• Regen. Het is natuurlijk nooit leuk om in de regen te fietsen, maar ik heb er echt geen hekel aan. Wel irritant is, omdat een racefiets geen spatborden heeft, dat de fietsschoenen hartstikke nat worden door het opspattend water van de fietsbanden. Na verloop van tijd heb je meer last van koude voeten dan van de regen zelf.
  Het vooroordeel dat je tijdens het fietsen altijd maar natregent mag ook wel eens de wereld uit. Ik zit minimaal 200 dagen per jaar op de fiets, echter slechts een handvol keren word ik nat. Bovendien heb je tegenwoordig Buienradar en dan kun je zo zien of er ellende in de lucht zit. Een kwestie van even afwachten of eventueel uitstellen als heel Nederland blauw van de regen ziet.

Zelf ben ik niet roomser dan de paus. Door mijn toedoen kunnen er ook bij andere mensen irritaties ontstaan. Zo heb ik een notoire hekel aan stoplichten, vooral op kruispunten die 's zondagmorgens ogenschijnlijk doelloos actief zijn.
Echter door mijn irritaties eens op te schrijven, kan iedereen daar zijn eigen opvattingen tegenover zetten en daar al of niet hun voordeel mee doen.

Terug naar Alpe d'HuZes.